دپ هون|عاشقانه|متن عاشقانه|پست عاشقانه|سایت عاشقانه|پاتوق عشق

سایت عاشقانه|پست عاشقانه|متن عاشقانه|مطلب عاشقانه|جمله عاشقانه عاشقانه|عاشقانه|پاتوق عشق|اس ام اس عاشقانه

۳۵ مطلب در خرداد ۱۳۹۷ ثبت شده است

چه بنویسم ؟


احتمالا هوای این روزها از گوشه کنارت که رد میشود چشم هایت را میبندی که به یاد بیاوری ،این لحظه ها را پیش‌تر کجا دیده ای.. این حال و هوای آشوب..این باران های وقت و بی وقت..این غربت همیشه خاموش..خاطرت نیست؟  خرداد است که مرا یاد تو می‌اندازد.. و آن گرمای ناگهانی‌اش ،آغوش مرا.. که چقدر دلتنگش شده‌ای.. شکوفه‌های کنار جاده را و هوایی که باب سفر است.. هیچ خردادی را کنار هم نبوده‌ایم اما این منم که بوی خرداد می‌دهم در این فصلی که برای ما تعبیر دیگری داشت میان دست‌خط های بچه‌گانه‌ای که بوسه گاه‌مان بودند و حالا چند روزی میشود سکوت که میکنم باران می‌بارد..بغض است که غر میزند و خاطراتت هجوم می‌آورند.. راستش هر ماهی که می‌آید با خودم سرِ جنگ دارم ..با این روزگار همیشه ناسازگار که از پس نگه داشتنت برنیامد و اجازه داد زیباترین روزهای سالمان بی‌هم بگذرد.. حالا اگر دلم بخواهد از خاطره‌ی یک روزِ تابستانی بنویسم، برای تویی که در زمستان رهایم کردی چه بنویسم؟

میشود از آن فالوده‌های خنک نخورده یا یخ دربهشت‌های به موقع، وسط آن چارراه شلوغِ میان بازار بنویسم که نبوده ای و نبوده‌ام؟ میشود بنویسم کم کم بهار دارد بساطش را جمع میکند ،برنامه ات برای تابستانی بی من چیست.. میشود یادت بیاید خرداد است؟.. خردادی که مرا یاد تو می‌اندازد.. چشم هایت را که باز کنی ..عطری که این هوا با خودش دارد به یادت می‌آورد که چقدر دلت تنگ است برای تمام پیراهن های گل گلی و دامن های چین داری که تن کردم و ندیدی.. برای موهایی که در تنهایی‌ام بافته شد و نبوسیدی ..برای حال و هوای روزهایی که میخندیدم و نبودی تا آن دورها دلت آشوب نشود .. دلت تنگ است که هنوز هم سرِ پیچِ هر خرداد، مرا از ذهنت میگذرانی.. 

۳۱ خرداد ۹۷ ، ۲۱:۵۹ ۳ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
پست عاشقانه

دیگر خسته نیستیم

آدمهای زیادی را دیده ام که خسته اند. خیلی خسته. خسته اولین چای صبح را می نوشند. خسته ازدحامِ کوچه و خیابان را تحمل می کنند. خسته آدمهای خسته دور و برشان را نگاه می کنند. خسته به خانه بر می گردند. خسته همبسترکسی می شوند خسته تر از خودشان . خسته به خواب می روند و در رویاهایشان روزهایی را می بینند که هیچکس خسته نیست.

روزگار طوری با ما تا کرده که از همه چیز و همه کس خسته شده ایم و بیش از همه، از خودمان. دیگر حتی طاقت تنها بودن با خودمان را نداریم. درد کوچکی نیست از خلوتی فرار کنیم که می توانست مامنی برای جراحت قلبهامان باشد.

کاش می شد گاهی آن خودِ خسته را بیدار نکنیم. بگذاریم یکروز بیشتر بخوابد. برود پیاده روی، آنقدر راه برود تا پای دلتنگی اش درد بگیرد و یک جا بنشیند و دیگر همراهش نیاید.. برود سینما و برای مرگ ستاره فیلم آنقدر بگرید تا خالی خالی شود. یکی از آن کتابهای شعری که خاک می خورد را بردارد، طوری در آن غرق شود که دیگر نفس هیچ خاطره ی غمگینی بالا نیاید. بگذاریم آدم خسته مان جایی،پشتِ پنجره ای، گوشه ی کافه ای، روی نیمکت متروکی ، یا حتی درعبورِ شتابِ زده ی هزاران آدمی که رد می شوند و نمی بینندش، یا آرام بگیرد یا خودش را برای همیشه فراموش کند. آنوقت به خانه بر گردیم واگر کسی گفت خسته نباشی! بگوییم دیگر خسته نیستم !!!! دیگر هیچکسی خسته نیست!

۳۱ خرداد ۹۷ ، ۲۰:۳۱ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
پست عاشقانه

تو خوش حال باش

از اینکه توام مثل من کسیو دوس داری که دوست نداره خیلی ناراحتم...

حاظرم تو به عشقت برسیو انقد آزار نبینی، همه ناراحتیات رو دوشِ من، فقط تو خوشحال باش;)

۳۰ خرداد ۹۷ ، ۲۱:۵۱ ۳ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰
پست عاشقانه

ماندن رفتنی ارزشی ندارد

اگر بنا بود تمامِ آدمهاى روىِ زمین

از ابتداى خلقت تا آخرین روزِ عمرشان،

کنارِ هم میماندند،

به روزمرگى

به یکنواختى دچار میشدند...

دنیا به آدمهاى رفتنى،

به ناگهانى رفتن ها،

به نیمه کاره رها شدن ها،

نیاز دارد

نیاز دارد تا قدر بدانیم تمامِ دو نفره هایمان را

تا قدر بدانیم کنارِ هم بودن ها را

منفى اگر نباشد،مثبت بى معناست

رفتن اگر نباشد،ماندن ارزشی ندارد 


۳۰ خرداد ۹۷ ، ۲۰:۳۰ ۴ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰
پست عاشقانه

ببخش

قبل از هر بخشیده شدنی باید خودت رو ببخشی،آدم ها گاهی از یاد میبرن بخشیدن خودشون رو ، روراست بودن با تنها ترین موجود درون. وقتی خودت رو نمیبخشی تموم عمر بدهکاری . قبل از هر بخشیده شدنی،باید بشینی پای یه قصه ی دیرینه ، پای یه اشتباه ، پای صدای گرفته ی یه دل خطاکار و برای همیشه ببخشیش.میون اینهمه حقیقت های تلخ،دردهای بی صدا،بخشیدن دیگران کافی نیست یوقتایی باید خودمون رو از ته قلبمون ببخشیم و ادامه بدیم ...

۲۹ خرداد ۹۷ ، ۲۰:۳۰ ۲ نظر موافقین ۲ مخالفین ۰
پست عاشقانه

هیچ چیز نماند برایم

حواسم پرتِ آدم های پیاده ی شهر بود؛

به بودنشان کنار هم؛

به آنهایی که دستهایشان محکم به هم گره خورده بود؛

آن هایی که با فاصله کنارِ هم قدم میزدند؛

آن هایی که لبخندشان دلِ هر رهگذری را 

محوِ دنیای قشنگشان میکرد...

و آدم هایی را که ترجیحشان تنهایی بود و

انگار یک نفر میانِ خاطراتشان 

جاگذاشته اند،

غرقِ آدم هایی بودم که معلوم نبود 

یک سالِ بعد؛

درست همین موقع سال 

حالِ دلشان چقدر قرار است شبیه امروزشان باشد؛

به لبخند هایی که معلوم نبود 

شیرینی اش چقدر قرار است روی لبشان ماندنی شود!

و آدم های تنهایی که معلوم نبود سالِ بعد؛

درست همین موقع،

قرار است دنیایشان کنار کسی تقسیم شود یا نه...

داشتم فکر میکردم به تمامِ این آدم ها؛

به خودم،به اینکه هر سال

مثل این آدم ها 

حالِ دلم؛

آدم های خوب و بدِ زندگی ام؛

به اینکه هیچ چیز برایم نماند...

به اینکه یک روز،یک جای زندگی ام 

حالِ تک تکِ این آدم هارا داشتم!

تنهایی ترجیح زندگی ام بود، 

با لبخند های شیرینِ کسی گرهش زدم...

لبخند هایی که خیلی اما دوام نیاوردند،

خاطراتی که هر چند دیر،جا ماندند اما یک روز لابلای روز مرگی ام...

" هیچ چیز برای من اما نماند "

۲۸ خرداد ۹۷ ، ۲۰:۲۸ ۲ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
پست عاشقانه

خوشبختیمون

یکی از بزرگترین موانع خوشبختی ما می دونید چیه ؟

اینکه ما در عوض اینکه دنبال شادیها و خوشی های در دسترس در کنار عزیزانمان باشیم و خوشبختی را با یک لبخند از ته دل و حتی با خوردن یک بستنی و چیزهای ساده و در لحظه تجربه کنیم به دنبال این هستیم که خوشبخت به نظر بیایم .

اینه که وقتی می ریم شمال و چند روز را با بهترین دوستانمون سپری می کنیم و از ته دل شاد می شیم  وقتی بر می گردیم احساس خوشبختی نمی کنیم و به خودمون میگیم ای بابا ما هم که الکی خوشیم و خودمون را گول می زنیم و به دنبال این هستیم که یک مسافرت قسطی جور کنیم و با فشار زیاد بریم سواحل ... که حتی دوستی هم کنارمون نیست و بعد عکسای رنگارنگمون رو بذاریم اینستا و با اینکار فریاد بزنیم نگاه کنید من خوشبختم .

بعد از اون اطرافیان با لبخندها و جملات مصنوعی ما رو تشویق می کنند ولی وقتی به درونمان نگاه می کنیم متوجه می شیم که  ازته دل شاد نیستیم .

چون در پی شادی خودمون نبودیم بلکه می خواستیم دیگران را راضی کنیم که من خوشبختم و در این بین کافیه بفهمیم که یکی از این افراد مسافرتی با شرایط و مکان لوکس تر از ما داشته ، اونموقع هست که میشه نور علی نور و مسافرت ما تبدیل به جهنم میشه .

برای خوشبختی درونی بیایید  از امروز سعی کنیم به نعمت ها و داشته هامون صرفنظر از مقایسه با دیگران  تمرکز کنیم و به خودمان یادآوری کنیم که تمام این داشته ها در خدمت ماست که حالمون خوب باشه .

به خودمون یادآوری کنیم لابه لای مسیر ی که قرار بوده حال خودمون را باهاش خوب کنیم گم نشیم .

به خودمون یادآوری کنیم اگر همین الان از حرف ساده ی دوستمون خندیدیم خوشبختیم .


خوشبختی را در جایی بیرون خودمون جستجو نکنیم .

و به قول سهراب سپهری عزیزم 

زندگی تر شدن پی در پی

زندگی آب تنی کردن در حوضچه “اکنون” است

رخت ها را بکنیم

آب در یک قدمی است …

۲۷ خرداد ۹۷ ، ۲۰:۲۸ ۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
پست عاشقانه

دل شکستن

‏اگه دل کسی رو شکستین اگه کسی رو ناراحت کردین تا وقتی زنده‌اس ازش عذرخواهی کنین شاید یه روزی دیر باشه برا این کار...

۲۰ خرداد ۹۷ ، ۱۸:۳۰ ۵ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
پست عاشقانه

بی دلیل

بنظرم آدم، بی‌دلیل به کسی فکر نمی‌کنه؛

بی‌دلیل کسی رو دوست نداره، بی‌دلیل کسی رو فراموش نمی‌کنه. بعضی از آدما، بدون اینکه خودشون بدونن خوبن، بدون اینکه حرف بزنی، حالت رو می‌فهمن، بدون اینکه لمسشون کنی، حست می‌کنن. بعضیا مرز آدم بودن رو رد می‌کنن، واسه همینه که ابدی می‌شن.

گاهی وقتا که دلم می‌گیره، به تو فکر می‌کنم، به خودم. به اینکه چرا دلتنگی هیچ راه درمانی نداره.

بعضی وقتا که دلم می‌گیره، پشت پنجره می‌شینم، بغض می‌کنم، به آسمون خیره می‌شم، شاید اونجا دوباره پیدات کنم. می‌گن خدا بزرگه؟ نه!؟

هروقت بی‌هوا یه یادت می‌افتم، به این فکر می کنم که شاید...

شاید دلت برام تنگ شده باشه.

بعضی از آدما همیشه هستن، حتی اگه رفته باشن.

۱۹ خرداد ۹۷ ، ۱۸:۲۸ ۳ نظر موافقین ۳ مخالفین ۰
پست عاشقانه

بلد نبودم

من حتی بلد نبودم بگم دوسِت دارم. جاش می‌نوشتم دوست دارمت!

ولی کاش می‌دونستی پشت همه سلام‌ها، کجایی‌ها، رسیدی خبرم کن‌ها، مراقب خودت باش‌ها، حتی خنده ها و سکوت‌ها و راه رفتن‌ها، چقدر، چقدر، چقدر، دوست دارمت...

۱۹ خرداد ۹۷ ، ۱۸:۱۹ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
پست عاشقانه

مرگ

‏گاهی "مرگ"

‏قصد کشتن ندارد

‏نامش میشود

‏"دلتنگی"...!

۱۸ خرداد ۹۷ ، ۱۸:۲۷ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
پست عاشقانه

دوربین

‏غم انگیز ترین چیز در رابطه با دور بودن از آدم ها این هست که فکر میکنی دلش واست تنگ میشه اما در واقع راحت تر فراموشت میکنه

۱۷ خرداد ۹۷ ، ۱۸:۲۶ ۳ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
پست عاشقانه

بساز

‏هر چی فک کنی آخرش اینه؛

‏فقط خودتی و خودت

‏بساز

۱۶ خرداد ۹۷ ، ۱۸:۲۵ ۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
پست عاشقانه

دردناک است

آدم سگ دو میزند تا شرایط را فراهم کند که به آرزوهایش برسد اما در این سگ دو زدن ها انقدر از خودش فاصله میگیرد که آرزوهایش را فراموش میکند...

ما در روزگاری زندگی میکنیم که آرزوهامان قربانی شرایط میشوند

دردناک است، خیلی دردناک

این را یک جایی وسط سگ دو زدن هایت میفهمی...

۱۴ خرداد ۹۷ ، ۲۳:۲۱ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
پست عاشقانه

پیج خدا :)

نه که مجازی

توی حقیقی ترین پیج دنیا

خدا پست گذاشته:

"هر کی راهو بلد نبوده

هر کی غلط رفته

هر کی میخواد رنگ آرامشو ببینه..."

بیاد فالو کنه ما اکسپت میکنیم!

فقط اگه امشب اکسپت شدی یادت نره...

آی دیشو واسه همه بفرست....

میدونی خیلیا حواسشون پرت پیجای دیگه ست!

خیلیا پست رو ندیدن!

خیلیا نت شون قطعه...!

همه رو تگ کن!

تازه شنیدم مخاطب خوبی باشی

دایرکتم جواب میده...!

خدایا میدونم مخاطب خوبی نیستم

خیلی وقته پستاتو لایک نمیکنم!

خیلی وقته اصلا توی پیجت نمیام...

اما میشه خواهش کنم دایرکتو چک کنی..؟!

خیلی حرف دارم باهات....

خیلی..

۱۴ خرداد ۹۷ ، ۱۸:۱۵ ۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
پست عاشقانه

خودمان بودیم ...

آن روزها که بوتاکس حالت چشم ها را عوض نکرده بود و عمل های جراحی گونه ها را برجسته و بینی ها را کوچک، و لب ها با ژل های موقتی پف نمی کرد،

آن روزها که ابرو، مژه، ناخن، سینه و موی مصنوعی نداشتیم؛ آدم های آرام تری بودیم

وسواس زیباتر شدن نداشتیم

خودمان بودیم

و چشم هایمان وقتی زن زیبایی می دید سرشار از  تحسین می شد نه تعجب!

آن روزها مردها نه دغدغه بزرگ کردن عضله داشتند نه ابرو برمی داشتند، نه گوشواره می انداختند، نه عمل های زیبایی می کردند؛

اما پای قول و قرارهایشان محکم تر می ایستادند

چشم شان به اینهمه زیبایی های مصنوعی زنان عادت نداشت

سلیقه شان فرق داشت و تو آنقدر در مقابل اشتیاق نگاه مردِ همراهت به صورت و بدن مصنوعی زن دیگر احساس تهوع نمی کردی،

مردهایی که از دیدن این تغییرات در خانم های دیگر لذت می برند اما آن را برای همسر خود نمی خواهند.

قبل تر ها چهره ها هویت داشت و هر چهره منحصر به فرد بود ولی حالا زنان و مردان شبیه زیاد دارند در اجتماع.

کاری نمی شود کرد موجی راه افتاده و خیلی ها دارند سوار این موج به خیال خود آراسته تر می شوند... 

آراسته تر؟! نه‌‌‌... شاید کمی جذاب تر و بیش از آنچه فکرش را بکنند نامتعادل تر...

مخالف عمل های زیبایی نیستم اما هر جور فکر می کنم قبلتر ها انگار از خودمان راضی تر بودیم...

این روزها نسبت به ظاهر مان وسواس بیش از حد پیدا کرده ایم

هر چه تلاش می کنیم باز در ظاهرمان یک نقطه ای هست که به نظر ناجور می آید و باید اصلاحش کنیم

باطنمان هم که خیلی مهم نیست چون جلوی چشم نیست.

۱۴ خرداد ۹۷ ، ۱۸:۱۱ ۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
پست عاشقانه

زن ها توقع زیادی ندارند

عاشقِ زنی که عاشقت هست بودن،

سخت نیست

کافیست حواست پرت نشود از دوست داشتنش 

کافیست جواب احساسش را با منطقت ندهی

کافیست یک وقتهایی با دلش راه بیایی

و وقت‌های دیگر 

راه‌های نیامده را

با آغوش

با بوسه

جبران کنی

یک زن همین که احساس کند دوستش داری و به فکرش هستی و بخاطر دلش حاضری قیدِ بعضی چیزها را بزنی یا بعضی کارها را بکنی،

خوشبخت‌ترین میشود

زن‌ها توقعِ زیادی از زندگی ندارند

امنشان که کنی،

دلشان گرمِ زندگی میشود ...

۱۴ خرداد ۹۷ ، ۰۶:۵۹ ۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
پست عاشقانه

انتخاب درست ؛ زندگی خوب :)

داشت زیر لب می خوند:

"که من باد میشم میرم تو موهات..."

بهش گفتم به جای اینکه واسم کنسرت برگزار کنی پاشو کمک کن این تختو جا به جا کنیم، کمرم درد گرفت به خدا! 

با شیطنت باز گفت:" ای بخت سراغ من بیا، که رخت خواب من با خیال خامم گرم نمیشه"

بهش گفتم از بد شانسیت که بختت من بودم، قیافه ی ناراحت و اخمو به خودش میگیره و آه میکشه، میگه هیییی... 

کنارش میشینم، بهش میگم پشیمونی؟ 

میگه: میدونی من یه تئوری دارم، میگم که هر کسى تو زندگیش عاشق یک نفر باید بشه، اون آدم درست یا غلط همیشه عاشق اون آدم میمونه، دلش به یاد اون آدم گرمه، چشماش به خیال اون آدم گرم خواب میشه، دستاش با خیال اون آدم گرم میمونه. 

حالا ببین، چقدر باید، خوش شانس و خوشبخت باشی، که همونی رو پیدا کنی که اونم شب ها با خیال تو میخوابه، روزا به عشق تو بیدار میشه. چقدر باید خوشبخت باشی که بین این همه آدم کسى رو پیدا کنی که همونطور که اون وسط ذهنت جا کرده، توام وسط قلب اون جا کنی... 


بهش گفتم: تو پیدا کردی؟ 

گفت: من خوش حالم، تو خوشحالی؟ همین الان؟

گفتم: خب آره، داریم خونه ی آینده مونو میچینیم، تو کنارمی و خوشحالم، همه حالشون خوبه...

حرفمو قطع میکنه و میگه: پس دوتامون درست انتخاب کردیم، 

هیچکی پیش آدم اشتباهی خوشحال نیست..؛

۱۳ خرداد ۹۷ ، ۲۰:۵۸ ۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
پست عاشقانه

سفرت بخیر

قصدِ رفتن کردى...؟

قبول!

میخواهى نباشى...؟

قبول!

چمدانت را بردار و پُر کن...

من هم کمکت میکنم؛

پر کن از خاطراتمان،

از دوست داشتنم،

از تمامِ حواسم که جمعِ حواس پرتى هاىِ شیرینَت بود!

از روزهایى که وجودم را لازم داشتى و با 

تمامِ وجودکنارَت بودم

راستى؛

آدمهایى که به حالِ خودَت رهایت کردند را هم جا بده،

تکیه گاهَت شدم تا خستگى ات را در کنى

دستت راگرفتم تا دوباره بلند شوى...

پُر کن کوله بارَت را از تمامِ اینها،

و برو!

برودنیا را زیر و رو کن...

یک به یک امتحان کن،

تمامِ آدمهایى که احساس میکنى،

میتوانند جاىِ خالى ام را برایت پُر کنند!

حواست جمعِ کوله پشتى ات باشد،

که دیگر کسى نیست به این راحتى ها برایت پُر کند

سفرَت بخیر جانم

۱۲ خرداد ۹۷ ، ۰۱:۵۵ ۲ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
پست عاشقانه

دیر میرسی

دیر میرسی..

شبیه رویای رنگ و رو رفته ای که صبح به سراغم می‌آید.. شبیه جام شرابی که دیگر کسی را مست نمیکند ..شبیه روزی که بخواهی‌ام و نباشم..دیر میرسی..

آنقدر که ممکن است این حجم از احساس و عاطفه‌ را دیگر در هیچ کسی نبینی و یکبار برای همیشه از خودم رفته باشم.. از این منی که جز یک پوسته چیزی ازآن باقی نمانده است و تو هنوز هم دیر میرسی.. به این خیابان..زمان.. به حال من.. دیر میرسی که پیش از آمدنت طوفان، شمع های خانه‌ام را خاموش میکند و من دیگر از تنهایی و سکوت و رعدو برق های همیشگیِ پشت این پنجره ها نمیترسم.دیر میرسی که از من ..پشت این صندلیِ رو به در..مترسکی مانده است که خاموش است و بی‌جان.. که هنوز به هوای دیدن دوباره‌ات پلک نمیزند..که هنوز از ترس آمدن و ندیدنت به خواب نمیرود.. دیرمیرسی محبوب من ، درست وقتی که در تمام آلبومهایت ،عکسی جامانده و قدیمی‌ام.. وقتی برای فرزندانت خاطره‌ای دورم که یک شب گلوی پیری‌ات را گرفته‌ است و هرچه هست را بازگو میکنی که این سرفه‌ها امانت دهند ..دیر میرسی ..وقتی که وجب به وجب تن مرا به خاک سپرده باشند و چشم هایم به خاموشی ابدی رفته باشند.. آنقدر دیر که اندوهِ جای خالی پیشانی‌ام روی شانه هایت بماند.. بماند و حسرت درآغوش گرفتنت مرا در آن دنیا هم رها نکند .. آنقدر دیر که تاریکترین گوشه‌ی گورستان، آن قطعه‌ی فراموش شده از آن من باشد .. از آنِ همان کسی که آوازه‌ی عشقش را بارها به گوش‌ت رساند به تو که همیشه دیر میرسی به قراری که بنا بود از خاطرمان نرود ..من هنوز به ابد نرسیده دوستدار توأم.. تو اما ابد را پیش کشیدی که از یاد ببری مرا..

۱۱ خرداد ۹۷ ، ۲۱:۱۳ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
پست عاشقانه

پسر بچگی

"پسر بچگی"


پنجم دبستان بودم

یک روز در خیابان یک دختر دبیرستانی بی هوا محکم بغلم کرد و سفت لپ هایم را بوسید.

شش سال از من بزرگتر بود، قد بلند وچشم ابرو مشکی و خوشبو.

من فقط یازده سال داشتم .. به ندرت پیش می آمد وقتی بیرون میرفتم آینه را نگاه کنم!

اما به یکباره همه چیز فرق کرد!

هنگام رفتن به مدرسه یک ساعت جلوی آیینه می ایستادم و موهایم را ژل میزدم، روپوش مدرسه را در کیفم قایم میکردم و بهترین لباسم را میپوشیدم!

با کلی تپش قلب و مدیریت زمان راهی مدرسه میشدم.

نمیدانستم چه حسی بود اما وقتی در راه مدرسه نگاهم میکرد و لبخند میزد و حالم را میپرسید قند در دلم آب میشد.

من فقط یازده سال داشتم...

و تا آن روز بیشترین زمانی که به یک نفر فکر کرده بودم پنج دقیقه بود، آن هم به هم باشگاهی ام  که میخواستم حالش را بگیرم!

اما این پسر یازده ساله ی شر و شلوغ به یکباره آرام شد.

انگار بزرگ شده بودم...

دیگر با کسی کاری نداشتم ، زنگ ورزش به بهانه ی پینگ پنگ داخل سالن میماندم و فکر میکردم، فکر میکردم به یک دختر دبیرستانی که از من شش سال بزرگتر بود!

همان یک باری که بغلم کرد کافی بود تا عطر مقنعه اش روی گردنم شوره ببندد و هی حسش کنم!

خلاصه هر روز با شوق روانه ی مدرسه میشدم.

اصلا هم نمیفهمیدم این چه حالی ست اما کافی بود مثلا یک روز نبینم اش دیگر تا شب انگار یک چیزی را گم کرده بودم.

چند هفته ای گذشت...

یک روز با دوستش مشغول حرف زدن بود و اصلا من را ندید...

روز دیگر حواسش پرت کتاب خواندن بود

روز دیگر  دید و توجه نکرد

روز دیگر دید و توجه نکرد

باز هم دید و توجه نکرد

بهت زده بودم

نمیدانستم چه شده؟ اصلا شاید چیزی نشده بود

اما برای من شده بود، هیچ کس نمیفهمد پسر بچه ها چقدر زود دل میبندند

دیگر طاقت این بی توجهی را نداشتم

و تصمیم گرفتم این بار که دیدم اش با دوستم یک دعوای ساختگی به راه بیاندازیم تا توجه اش را جلب کنم

تا شاید باز هم آن دستان ظریف را روی صورتم حس کنم!

اما..

انقدر همه چیز بچه گانه و مصنوعی بود که توجه هیج کس را جلب نکردیم

از هفته ی بعد هم هوا سرد شد و با سرویس می آمد و میرفت...

نمیدانم چه بود

نمیدانم چه شد

فقط یک پسر بچه 

در سن یازده سالگی فهمید

انسان ها خیلی زود برای هم عادی میشوند!

خیلی زود

چیزهایی هست که نمیدانی / علی سلطانی

۱۰ خرداد ۹۷ ، ۲۲:۴۵ ۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
پست عاشقانه

عطر یه خاطره

‏ ‏عشق همیشه ابدی باقی میمونه! یه تیکه از قلب ادمو تسخیر میکنه

‏شاید یادت بره یه مدت اما یه عطر یه خاطره یه صحنه اشنا یه نگاه چمیدونم یه چیز کوچیک خاطراتی رو یادت میاره که سالها تلاش کردی دفنش کنی

۱۰ خرداد ۹۷ ، ۲۲:۴۲ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
پست عاشقانه

تجاوز، مدرسه، آموزش

 برخلاف تصور عمومی، تعرض_جنسی به پسران و مردان در ایران 

تقریبا دو برابر تعرضات جنسی ثبت شده نسبت به زنان است!


 بزرگ ترین بازه آزاردیدگان، پسران بین پنج تا نه سال و بعد پسران بین 

هفده تا بیست سال - همزمان با خدمت مقدس سربازی!  هستند.


قانون صراحتی درباره آزار جنسی مردان ندارد، یعنی شما حتی اگر 

تابوهای جامعه را بشکنید و فریاد دادخواهی برای تن "دستمالی شده" یا 

مورد تجاوز قرار گرفته خود یا فرزند یا عزیزتان سر بدهید

 از همان حمایت نسبی و حداقلی که قانون برای زنان اعمال می کند هم 

برخوردار نخواهید بود.


 حالا اوضاع در مدرسه های پسرانه بسیار بهتر از قبل شده 

 اما هنوز هم به فاجعه نزدیک است. 


من به خوبی به یاد دارم در دوران تحصیل خودم وضعیت هولناک تر و 

نزدیک به فاجعه بود. 

جمعیتی از پسران نوبالغ آموزش ندیده که میخواستند میل جنسی خود را به 

رخ هم بکشند.


حالا دست کم بسیاری ازخانواده ها فهمیده اند لازم است با پسران خود هم 

درباره بلوغ حرف بزنند. 

اگر پسران پریود نمی شوند، معنایش این نیست که دوران بلوغ برایشان با 

تازیانه های وحشیانه و هولناک تغییر، سخت نمی گیرد. 



 چه باید کرد؟ به عنوان پدری که پسرش ،علاوه بر مدارس در محیط بسیار 

خطرآفرین دیگری - تمرینات تیم فوتبال - هم حضور دارد 

راه حل را فقط و فقط در صراحت کامل با فرزندم پیدا کرده ام. 


از سه سالگی حریم تنش را به او آموختم، از هشت سالگی مطمئنش کردم 

که اگر زبانم لال روی اتفاقی بیفتد و به من بگوید سرکوب و تحقیر و متهم 

قلمداد نمی شود


 و از ده سالگی یادش دادم از حریم تنش دفاع کند، حتا اگر لازم شد رفتار 

کاملا غیرمدنی ای انجام بدهد.


 نه که حالا خیالم راحت باشد، نه. دق میکنم تا برود تمرین و برگردد. فقط 

حالا می دانم پسرم را دست بسته به مسلخ نفرستاده ام. 


 وقتی داریم درباره اتفاقی که در مدرسه ای در غرب تهران و در مدارس 

شاید بسیار دیگری می افتد می نویسیم، باید حواسمان باشد که معلمان را 

یک جا متهم نکنیم . 


 به جای تلاش برای تغییر، سوار موج های مختلف می شویم و فقط نعره 

می کشیم بدون این که چیزی گفته باشیم. دردناک است که ما نه قانونا حق 

اعتراض مدنی، تجمع اعتراضی و سایر رفتارهای بالغانه برای نشان دادن 

خشم و ناراحتی خود از چنین اتفاقی را داریم، و نه جامعه یادمان داده 

واکنش جمعی درست یعنی چه. 


 می دانم تنها در خیریه نه چندان وسیعی که افتخار همکاری با آن را دارم، 

بالغ بر بیست پرونده برای کودک زیر پنج سال وجود دارد که از سوی 

پدران یا مادران یا سایر نزدیکان درجه یک خود مورد تعرض جنسی قرار 

گفته اند. 


دوباره می گویم: آموزش. به کودکان خود تفاوت نوازش دوستانه با دستمالی 

شدن، حریم بدن، اندامهای جنسی و رفتارهای جنسی را بیاموزیم. یادشان 

بدهیم از جنسیت خود شرمگین نباشند و از آن دفاع کنند. و مطمئنشان کنیم 

در همه حال مورد حمایت ما هستند.


 مسئولیت پذیر باشیم. مرتب به مدارس فرزندان خود سر بزنیم و معلمان را 

بشناسیم. حتما مسیر تردد بچه هایمان به مدارس را بدانیم. دوستان نزدیک 

فرزند خود را بشناسیم، و بدون کنترل گری افراطی رفت و آمدهای دوستانه 

فرزندان را زیر نظر داشته باشیم.


 بله، بسیار سخت است که هم از فرزندت مراقبت کنی، و هم کاری نکنی 

که او ایزوله و بدون اعتماد به نفس و جامانده از روند طبیعی زندگی 

بزرگ شود. سخت است اما غیرممکن نیست. 

  

 آموزش، آموزش، آموزش. 

حفره بزرگی که دارد تمام ایران ما را می بلعد.

 فقدان آموزش در تمامی حوزه ها خطرناک است

 و گمانم در حوزه مسائل جنسی خطرناک تر.


 هیچ کدام ما به درستی آموزش ندیده ایم که بدانیم رفتار جنسی درست کدام 

است. تلاشی هم برای آموختن نمی کنیم. کارگاه های آموزشی را که روان 

درمانگران برای والدین برگزار میکنند جدی بگیریم. و از سن کم، 

فرزندمان را با واژه "مشاور" آشنا کنیم.


 راحت ترین بخش پدر و مادر شدن، همخوابگی زن و مرد است. 

سخت ترین بخش؟ 

احتمالا فکر میکنید این که قبول کنی قلبت بیرون از بدنت بتپد.


نه! سخت ترین بخش، پدر و مادر خوبی بودن است

 برای ما که هرگز هرگز هرگز این وظیفه سخت را به درستی یادمان نداده 

اند...

پ.ن: یه کاغذ بردارین یه بچه رو روش بکشین . قسمت اندام های جنسی و 

لبها و پاها رو ضربدر قرمز بزنید. به بچه ها نشون بدین که این قسمتها 

حریم خصوصی توست و هرکسی به این قسمت ها دست زد از خودت دفاع 

کن و حتما به من یا بابا خبر بده.


اگاهی دادن به مردم ثواب داره.آگاه شدن تنها کلید نجات مردم این سرزمینه.

اینجا عوض اینکه بذارن مردم اگاه شن و به بلوغ فکری و مدنی برسن همه 

چی رو فیلتر میکنن و رو مردم میبندن هر دریچه ای رو. این اشتباهه 

بزرگ تو قرن 21  واقعا یه جا مثل دمل چرکی سرباز خواهد کرد

۰۸ خرداد ۹۷ ، ۲۰:۴۵ ۳ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
پست عاشقانه

"کافه ی دانشگاه"

مدتی بود در کافه ی یک دانشگاه کار میکردم و شب را هم همانجا میخوابیدم

دختر های زیادی می آمدند و میرفتند اما انقدر درگیر فکرم بودم که فرصت نمیکردم ببینمشان.

اما این یکی فرق داشت

وقتی بدون اینکه مِنو را نگاه کند سفارش "لته آیریش کرم "داد ،یعنی فرق داشت!

همان همیشگی من را میخواست

همیشگی ام به وقت تنهایی!

تا سرم را بالا بیاورم رفت و کنار پنجره نشست و کتاب کوچکی از کیفش در آورد و مشغول خواندن شد.

موهای تاب خورده اش را از فرق باز کرده بود و اصلا هم مقنعه اش را نگذاشته بود پشت گوش!

ساده بود، ساده شبیه زن هایی که در داستانهای محمود دولت آبادی دل میبرند!

باید چشمانش را میدیدم اما سرش را بالا نمی آورد.

همه را صدا میکردم قهوه شان را ببرند اما قهوه این یکی را خودم بردم،

داشت شاملو میخواند،

بدون اینکه سرش را بالا بیاورد تشکر کرد.

اما نه!

باید چشمانش را میدیدم

گفتم ببخشید خانوم؟

سرش را بالا آورد و منتظر بود چیزی بگویم

اما چشمان قهوه ای روشن و سبزه ی صورتش همراه با مژه هایی که با تاخیر بازو بسته میشدند فرمان سکوت را به گلویم دوخت، طوری که آب دهانم هم پایین نرفت.

خجالت کشید و سرش پایین انداخت و من هم برگشتم و در بین راه پایم به میز خورد و سینی به صندلی تا لو برود چقدر دست و پایم را گم کرده ام.

از فردا یک تخته سیاه کوچک گذاشتم گوشه ای از کافه و شعرهای شاملو را  مینوشتم!

همیشه می ایستاد و با دقت شعر ها را میخواند و به ذوقم لبخند میزد.

چند بار خواستم بگویم من را چه به شاملو دختر جان؟!

این ها را مینویسم تا چند لحظه بیشتر بایستی تا بیشتر ببینمت و دل از دلم برود!

شعرهای شاملو به منوی کافه هم کشید و کم کم به در و دیوار و روی میز و...

دیگر کافه بوی شاملو را میداد!

همه مشتری مداری میکردند من هم دختر رویایم مداری!!!

داشتم عاشقش میشدم و یادم رفته بود که باید تا یک ماه دیگر برگردم به شهرستان و پول هایی که در این مدت جمع کرده ام خرج عمل مادرم کنم

داشتم میشدم که نه، عاشق شده بودم و یادم رفت اصلا من را چه به این حرف ها؟ یادم رفته بود باید آرزوهایم را با مشکلات زندگی طاق بزنم

این یک ماهِ رویایی هم با تمام روزهایی که می آمد و کنار پنجره مینشست و لته میخورد تمام شد!

و برای همیشه دل بریدم از بوسه هایی که اتفاق نیفتاد!

مدتی بعد شنیدم بعد از رفتن ام مثل قبل می آمده و مینشسته کنار پنجره و قهوه اش را بدون اینکه لب بزند رها میکرده و میرفته.

یک ترم بعد هم دانشگاهش را کلا عوض کرده بود.

عشق همین است

آدم ها می روند تا بمانند..!

گاهی به آغوش یار

و گاهی از آغوش یار.. 

📚چیزهایی هست که نمیدانی

۰۷ خرداد ۹۷ ، ۰۱:۰۱ ۵ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
پست عاشقانه

نام کوچک من :)

میبینی؟

به وسعت دریاها، دلتنگی غرق است در چشمانِ من !

از دلتنگی های بزرگ مثل نبودنت ، تا دلتنگی های کوچک مثل سومین چروک ریزِ کنار لبانت ، وقتی میخندی..

دلتنگ برای روزهایی که دنیا نخواست ، آدم ها نخواستند،  حتی تو نخواستی و فقط من خواستم ..خواستم که سهم من باشی..

میبینی؟

برای تو ، بعدها فراموش خواهم شد..

شاید  هم حق داشته باشی.. کسی را که در نا آرامی هایت، بی صدا “اَمّن یجیب” میخوانْد ، تو را میان کلمات و نه دستانش را در دستانت جا می‌کرد ،کسی که بی صدا و آرام دوستت داشت را حق داری مثل خودش همانقدر بی صدا و آرام فراموش کنی .. نامم را اما، ای کاش که در گوشه ی ذهنت نگه داری تا یادآوری آن، در روزهای بارانیِ پاییز که طبق عادت همیشگی ات عینکت را در آورده ای ،به صندلی ات تکیه داده ای و چشمانت را بسته ای ،  سومین چروک ریزِ کنار لبانت  را بسازد ..ای کاش که برای لحظاتی  هرچند کوتاه ، نام کوچک من ، لبخند تو باشد ..

۰۶ خرداد ۹۷ ، ۰۲:۲۱ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
پست عاشقانه

سادگی


سادگی خیلی جذابه :)

وقتی چشم و دل سیر باشی جذابیتش رو تو سادگی حس میکنی

۰۶ خرداد ۹۷ ، ۰۲:۱۵ ۰ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
پست عاشقانه

عادت به تنهایی

به تنهایی عادت کرده‌ام. من وضع دیگری را نشناختم. نشناخته‌ام. انگار وضع دیگری نمی‌تواند باشد. از صبح تا شب با خودم هستم. با صدای خودم. با عکس خودم که گاهی توی آینه است. و با خیلی چیزهای خیلی نزدیک دور‌ و برم. چیزهای معمولی. چیزهای دست یافتنی. نه. چیزهای دم‌دست. حالا سعی می‌کنم این معمولی‌ها را بشناسم. از نو‌ بشناسم. باز بشناسم

از کتاب: شب یک شب دو

۰۵ خرداد ۹۷ ، ۱۸:۴۲ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
پست عاشقانه

تردید

مبتلا بودن به تردید، رنج عمیقی‌ست. 
تردید در ماندن یا رفتن.
تمام کردن یا ادامه دادن.
تردید در دل دادن یا دل کندن.
همه‌ی ما دو راهی‌های سختی را در زندگی تجربه کرده ایم و گاهی برای اینکه تصمیم نگیریم صبر کردیم تا زمان گذر کند و فکر کرده‌ایم اگر زمان بگذرد میتوانیم تصمیم بگیریم.
در ابتدای تصمیم گیری‌ها و دیدنِ دوراهی‌ها شاید گذر زمان کمکمان کند اما زیادی منتظر گذرِ زمان بودن میتواند ما را مبتلا کند. مبتلا به تردید. و این تردید آرام آرام بخشی از ما میشود. همراه تمام لحظات میشود و در کوچکترین تصمیم‌ها هم وارد میشود. 
تردید ممکن است مدتی رابطه‌هایمان را کش بدهد اما اجازه نمیدهد یک رابطه‌ی صمیمانه را تجربه کنیم. با تردید در رابطه بودن اجازه نمیدهد طرف مقابل به قلب شما وارد شود و شما هم وارد قلبش نخواهید شد. و این تردید و عدم تصمیم گیری شاید کمک کند به ظاهر در کنار شخصی باشیم و رابطه‌ای داشته باشیم اما قطعا اجازه نمیدهد مهری عمیق و صمیمیتی آرام را تجربه کنیم. معمولا آدمهایی که با تردید در رابطه‌شان مانده اند نمیتوانند دل بدهند و مدام با خشم و یا افسردگی با فرد مقابل برخورد میکنند و یا در دام بازی عشق بازی و قهر گیر میکنند. 
لذت عمیق حس کردن زندگی را با نشستن بر سر دوراهی از خودمان نگیریم. 
زندگی هر چه که باشد خاموش خواهد شد اگر حسش نکنیم و تردید تمام حس‌های ما را تحت تاثیر قرار میدهد. رابطه‌هایی که سالهاست آسیبشان دیده میشود و شما میدانید و حتی با درمانگرتان و با نظر دیگران هم به نتیجه رسیده‌اید که آسیب‌زاست را با تردید طولانی تر نکنید. تردید شما را در برزخی بی انتها قرار میدهد نه کاملا دل میدهید و نه دل می‌کَنید. شما هستید و آدمی که قلبتان در کنارش آرام نمیگیرد.
۰۵ خرداد ۹۷ ، ۰۷:۳۰ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
پست عاشقانه

بیشعوری

‏هیچ وقت نتونستم به گرد بیشعوری خیلی از آدما برسم؛ پیام و چت را ببینم و دیر جواب بدم، جواب ندم، جواب تلفنمو ندم، سلام نکنم، کسی را از موضع بالا به پایین ببینم و ... یه‌وقتایی خسته میشم و میخوام همرنگ همین جماعت باشم، ولی مگه میشه آخه!

۰۵ خرداد ۹۷ ، ۰۶:۲۹ ۲ نظر موافقین ۱ مخالفین ۰
پست عاشقانه

ببر مرا

‏مثلا برگردی و بگویی چیزی جا گذاشتم، 

‏سپس من را برداری و با خود ببری

۰۵ خرداد ۹۷ ، ۰۵:۲۸ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
پست عاشقانه

انسانی رسیده باشید

‏دیگران را ببخشید…

‏بی عقلی، تهمت ها، خیانت و بی ادبی

‏نشانه عدم بلوغ روحی انسان هاست. 

‏انسان های نارس این موارد را زیاد دارند؛

‏شما انسانی رسیده باشید!

۰۵ خرداد ۹۷ ، ۰۴:۲۷ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
پست عاشقانه

چقدر ؟

‏چقدر زمان می بره رفتنِ آدما یادت بره؟

‏چقدر باید بگذره بفهمی دل نبندی؟

۰۵ خرداد ۹۷ ، ۰۳:۲۶ ۱ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
پست عاشقانه

عشق همین است ؟

‏عشق همین است ؟! 

‏تنت برود 

‏و دلت

‏جایی میانِ دستهایِ کسی تا ابد جا بماند ؟ 

۰۵ خرداد ۹۷ ، ۰۲:۲۵ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
پست عاشقانه

بگذشت در فراقِ تو شب‌‌های بی شمار

‏بگذشت در فراقِ تو شب‌‌های بی شمار ،

‏هر شب در این امید که فردا ببینمت ...!

۰۵ خرداد ۹۷ ، ۰۱:۲۹ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
پست عاشقانه

دوست داشتن انحصاری

دلم دوست داشتنی می خواهد انحصاری !

از آن ها که فقط سهم دل یک نفر باشی 

از آن دوست داشتن های من و تویی ...

از آن دوست داشتن های تو و منی 

از آن ها که وقتی صبح بلند می شوی عطر امنیت می دهد نه بوی از دست دادن ، از آن ها که با راه دور رنگ دوری نمی گیرد 

از آن قابل لمس ها ...

که می شود با یک استکان چای نوشید ،

که می شود در آغوشش کشید و شب خوابید 

که می شود هر روز لا به لای موها شانه اش کرد،

دلم یکی از آن ها می خواهد ...

و خدا کند از این دوست داشتن ها نصیب دل همه بشود !

۰۵ خرداد ۹۷ ، ۰۱:۲۴ ۰ نظر موافقین ۰ مخالفین ۰
پست عاشقانه
logo-samandehi